Mate (wym. mate, nie mejt) jest Fleksowym frameworkiem, opartym na tagach (ang. tag-based) i sterowanym zdarzeniami (ang. event-driven). Używamy go w jednym z naszych projektów już od kilku miesięcy i z perspektywy tego czasu, chciałbym parę słów o nim napisać.

Celem Mate jest zaproponowanie prostego i skutecznego mechanizmu zorganizowania przepływu sterowania (ang. control flow) w stylu MVC, z wykorzystaniem eventów Fleksa. Jest to jedna z głównych zalet Mate: zostaje wykorzystany już istniejący, sprawdzony i naturalny dla Fleksa mechanizm komunikacji między warstwami aplikacji. Framework nie wprowadza własnych rozwiązań, jeśli nie ma takiej potrzeby, co wspiera niezależność tworzonych modułów programowych.

Mate jest całkowicie przezroczysty z punktu widzenia aplikacji. Nie ma żadnych odniesień do klas frameworka zarówno w komponentach widoku, jak również biznesowych. Naturalnie, warstwa kontrolerów (w sensie MVC), musi być już powiązana z konkretną biblioteką i tak też jest w tym przypadku. Zastosowano jednak dość ciekawe rozwiązanie, polegające na zapisywaniu logiki sterowania w postaci tzw. map zdarzeń (ang. event map) definiowanych za pomocą XML. Określają one sekwencje poleceń do wykonania w odpowiedzi na wystąpienie konkretnych eventów. Przykładowo, nasza klasa zdarzenia mogłaby wyglądać tak:

package pl.espeo
{
    import flash.events.Event;

    public class AuthEvent extends Event
    {
        public static const LOGIN:String = "loginAuthEvent";

        public var username:String;
        public var password:String;

        public function AuthEvent(type:String, bubbles:Boolean = true, cancelable:Boolean = false)
        {
            super(type, bubbles, cancelable);
        }
    }
}

Blok przetwarzania dla tego zdarzenia mógłby wyglądać tak:

<EventMap ...>

    <EventHandlers type="{AuthEvent.LOGIN}">

        <RemoteObjectInvoker instance="{authService}"
            method="loginRemoteMethod" arguments="{[event.username, event.password]}">

            <resultHandlers>

                <MethodInvoker generator="{AuthManager}"
                    method="loginLocalMethod" arguments="{resultObject}"/>

            </resultHandlers>

        </RemoteObjectInvoker>

    </EventHandlers>

</EventMap>

Jeśli gdziekolwiek w naszej aplikacji zostanie “wyrzucony” event o typie AuthEvent.LOGIN, zostanie wykonany odpowiedni kod z mapy zdarzeń, który w tym przypadku wywołuje metodę loginRemoteMethod zdalnego obiektu authService, przekazując 2 argumenty: username oraz password. Po otrzymaniu wyniku tego wywołania, zostanie on następnie przekazany jako argument metody loginLocalMethod obiektu klasy AuthManager, która zrealizuje jakąś logikę związaną z obsługą wyniku logowania. Takie podejście często określa się mianem MVCS, gdzie to dodatkowe S oznacza Service. Mate promuje taką architekturę, oferując znaczniki obsługujące nie tylko zdalne obiekty, ale również WebService’y oraz dowolne inne usługi HTTP (np. w konwencji REST). Diagram przepływu sterowania w opisanym scenariuszu wygląda tak:

mate_one_way_communication

Jest to przypadek stosunkowo prosty. Możliwości Mate w zakresie kontroli przepływu sterowania są znacznie bardziej rozbudowane; jest np. możliwość zdefiniowania metody obsługi błędów zdalnych usług albo wywołanie odpowiednich metod logiki widoku w zależności od wyniku wykonania metod logiki biznesowej. Jeśli konieczne jest zaimplementowanie czegoś naprawdę skomplikowanego, na co tagi Mate mogą nie pozwolić, zawsze można napisać własną metodę w ActionScript i wydelegować przetwarzanie do niej. Możliwości są tutaj w zasadzie nieograniczone. Kolejny wielki plus Mate: bardzo duża elastyczność.

Oprócz realizacji architektury MVC(S), Mate zapewnia również implementację mechanizmu wstrzykiwania zależności (ang. dependency injection). Ponownie, nie ma tutaj ingerencji we właściwy kod logiki biznesowej czy widoku; zależności do wstrzyknięcia definiuje się w mapach zdarzeń. Mate oferuje tutaj jedynie sposób deklaratywnego opisu powiązań między obiektami. Właściwe wstrzykiwanie jest po stronie Fleksa i jego atrybutu [Bindable]. To kolejny przykład nieinwazyjności tego frameworka. Jeśli platforma programowa realizuje jakąś funkcjonalność dobrze, po co to powielać? Spójrzmy, jak łatwo w Mate wstrzykuje się obiekt bieżącej sesji (pole currentSession obiektu klasy SessionManager) do menedżera autoryzacji (pole session obiektu klasy AuthManager):

<EventMap ...>

    <Injectors target="{AuthManager}">

        <PropertyInjector source="{SessionManager}"
            sourceKey="currentSession" targetKey="session" />

    </Injectors>

</EventMap>

Podsumowując, Mate to naprawdę świetny pomysł na wprowadzenie do własnego projektu dobrej, spójnej architektury MVC. Promuje najlepsze praktyki rozwiązywania typowych problemów, występujących w każdej aplikacji, np. problemu zależności między komponentami z rozwiązaniem w postaci wstrzykiwania zależności. Zapewnia ogromną elastyczność, pozwalając w elegancki sposób wspomóc framework własnym kodem w ActionScript, jeżeli dostarczone tagi okażą się niewystarczające. Jest przy tym całkowicie nieinwazyjny, przez co komponenty widoku i logiki biznesowej mogą być ponownie wykorzystane.

Mimo młodego wieku, Mate oferuje naprawdę dużą funkcjonalność, która jest cały czas rozszerzana. Śledząc stronę projektu i jego forum, można przekonać się, że projekt żyje, jest rozwijany, a społeczność zadowolonych programistów-użytkowników Mate nieustannie się powiększa. Myślę, że warto się nim zainteresować. Już teraz jest bardzo poważnym konkurentem takich rozwiązań jak Cairngorm czy PureMVC. Jeśli projekt nie wytraci impetu to może już niedługo być najchętniej wybieranym frameworkiem dla nowopowstających projektów Fleksowych.

Gorąco zachęcam do odwiedzenia strony domowej projektu:
http://mate.asfusion.com/